donderdag 15 november 2018

Bel, bel

Bel, bel...het was een bijzondere dag vandaag. Vanmorgen vroeg vertrokken we richting Middelburg, bepakt en bezakt met koffers, foto's, tassen; we hadden aan auto vol.

Met een parkeervergunning op zak mochten we met de auto tot aan het bordes van het prachtige stadhuis van Middelburg rijden. Dat moet je normaal eens proberen ;-).


Wat gingen we toch doen, daar in Middelburg in alle vroegte?





We waren uitgenodigd om op een internationale bijeenkomst voor een nieuw project van de Europese Unie een kraam te vullen en een presentatie te houden. Deze kans konden we natuurlijk niet voorbij laten gaan. De deelnemers komen uit alle delen van Europa, van Finland tot Cyprus en van Duitsland tot Portugal. Wij hebben daarom ons Engels maar eens flink afgestoft.


Wat dit nieuwe project - CHERISH genaamd - voor ons precies gaat betekenen weten we nog niet. Cultureel erfgoed en nieuwe toepassingen, dat past wel in ons straatje.


We hebben wel hele mooie dingen gezien die je met 'afval' kunt maken. Zeeuws blauw beschilderde oesterschelpen en gevriesdroogde zalmhuiden.



Dat we voor de lunch ook werden uitgenodigd in 'Hard en Ziel' was een kers op de taart! En daar mag je gewoon lekker met je handen eten ;)




Maar toen bleek de taart nog niet op, want van chef kok Edwin Vinke kregen we ook nog een schitterend boek.


En  zo was ineens de middag een eind op streek. Jeanet ging in gestrekt draf naar de winkel in Arnemuiden, want daar stond die avond weer een brei- en haakclub gepland.


Wat nog overbleef waren de restjes in de gang die nog moesten worden opgeruimd. En... dat kan bést tot morgen wachten, vonden we ;)!

woensdag 7 november 2018

Babydekentje vô ’t guusje van Neeltje


Meer dan twee eeuwen Zeeuws breiwerk samengevat in een fantastische woondeken, dat is Het Beddengoed van Tante Zoet. Het Beddengoed bevat dertig ajourmotieven van avonddoekjes, haakmutsjes (gebreid!), kousen, labedissen en slaapmutsen uit de Zeeuwse streekdrachten. Als eerbetoon aan alle Zeeuwse vrouwen die dit prachtige breiwerk maakten of droegen hebben we elk blok de naam van de draagster of maakster gegeven. Dat maakt elk blok niet alleen uniek qua breiwerk, maar ook qua verhaal. Die verhalen zullen hier, op dit blog, met regelmaat voorbij komen.

Eén van de blokken die inmiddels het daglicht heeft gezien heet ‘Neeltje’. Neeltje was de maakster en draagster van een zgn ‘haakmuts’, een daagse muts die voornamelijk gedragen werden op de eilanden Tholen en St Philipsland. Het bijzondere aan Neeltjes haakmuts is dat zij het middengedeelte breide in een schitterend hartjesmotief.


Het verhaal van Neeltje zullen we een andere keer vertellen. Anja liet zich inspireren door het hartjesmotief en ontwierp er een prachtig babydekentje mee. Het dekentje kreeg de naam: ‘Vô ’t guusje van Neeltje’ (Voor het kindje van Neeltje) en is écht een plaatje geworden!


Het babydekentje is gebreid van 100% merino – warm en behaaglijk, super zacht en prima wasbaar -op nld 3.5 mm. Het formaat is 75 x 90 cm, daarom zeer geschikt voor de wagen, een wiegje of om een baby’tje zomaar heerlijk in te wikkelen. De deken heeft een brede rand in gerstekorrel rondom 'motief Neeltje'.


Natuurlijk is dit dekentje ook in eindeloos veel andere kleuren te breien. Bij aankoop van het garen in de (web-)winkel van Jeanet van Blij dat ikBrei krijg je dit unieke patroon gratis!

maandag 5 november 2018

Omslagdoek Wanne... het vervolg!


Het is me toch wat met Wanne! We zeiden het al eerder: het ontwikkelen van het patroon van deze omslagdoek was een bijzonder omslachtige klus. Begin september besloten we zelfs om het patroon tijdelijk uit de verkoop te halen, omdat de beschrijving toch niet voor iedereen duidelijk genoeg bleek te zijn.

We gingen opnieuw met Wanne aan de slag. We telden; we telden opnieuw; we overlegden; we haakten ‘proef’ maar... dit alles uiteindelijk niet voor niets!

Al onze inspanningen hebben geresulteerd in een vernieuwde versie van het patroon van Omslagdoek Wanne. De grootste aanpassingen zijn gemaakt in Rand C. Deze rand was door de oorspronkelijke maakster asymmetrisch gehaakt. Ter wille van het haakgemak hebben we de rand zodanig aangepast dat hij nu wel symmetrisch is. Ook zijn er meer controlemomenten ingebouwd, waardoor het makkelijker te controleren valt of je op de goede weg zit tijdens het haakproces.

Wanne in Amore Jeans 160

Wanne in Rowan Fine Tweed

Wanne in Scheepjes Secret Garden (tijdelijk uitverkocht)

Het vernieuwde patroon van Omslagdoek Wanne is te verkrijgen bij Jeanet van Blij dat ik Brei: 
bij aanschaf van het garen krijg je het patroon gratis! 

Het patroon is ook los te koop in de webshop van stichting Zeeuwse Visserstruien.

donderdag 1 november 2018

Gewoon Tine


Over echte tragedies wordt niet gesproken. Daarover zwijg je. Wonden die te groot zijn om gedragen te worden, worden toegedekt om te vergeten. Om te overleven. Verdriet dat té groot is, kan geen uitweg vinden bij mensen die meemaakten, bij hen, die verder moeten leven met smart, diepe pijn en onuitspreekbaar leed.

Als generaties ademtocht voor ademtocht voortschrijden; als zij, die er bij waren en in diepe stilte rouwen steeds ouder worden, en als zonen en dochters, kleinzonen en kleindochters geen vragen stellen, dan kan het zó maar gebeuren dat mensen en gebeurtenissen verdwijnen in de mist van de tijd. Onherroepelijk. Nooit verhaald is nooit geweest, heeft nooit bestaan. Verlorenen zijn zij, voor altijd kwijt. Vervaagd in de mist van de onbekendheid.

Wíe kent Sentina nog? Wíe weet nog haar verhaal? Van alle honderdzevenenvijftig mensen die omkwamen bij de verwoesting van Westkapelle in 1944 was Sentina er één van. Sentina was een dochter, een zus, een echtgenote en moeder van vier. Ze was de oudste uit een groot arbeidersgezin. En, zoals gebruikelijk werd ze niet bij haar doopnaam genoemd, maar Tine. Gewoon Tine.

Tine werd geboren op 23 september 1900 en zij overleed op 3 oktober 1944. Kale feiten, die vertellen dat ze slechts vierenveertig jaar oud is geworden. We zien Tine op een officiële pasfoto. Een wat vermoeid ogende vrouw kijkt met een enigszins starre blik in de verte. Wie was zij? Wie was zij werkelijk? En waarom kennen wij haar verhaal niet?


Ja, we weten wanneer, en ook hóe ze stierf. Maar we weten niet wat voor vrouw en moeder ze was. Of ze zorgzaam was voor haar drie jongens en kleine meisje. Of ze gelukkig was in haar huwelijk met Simon; of ze driftig kon worden, of juist zachtaardig was. Praatte ze veel, of had ze misschien niet zo heel veel te vertellen…? Waar werd zij blij van? Wat raakte haar écht?

In de tijd dat de mensen die haar gekend hebben nog in leven waren hebben wij verzuimd vragen te stellen. Men sprak nooit over de dierbaren die verloren waren gegaan, toch hadden we tóen de kans. Maar.. niet gegrepen.

Sentine, haar Simon en hun vier kinderen Jan, Boord, Pieter en Johanna zijn op gruwelijke wijze aan hun eind gekomen. Samen met veertig dorpsgenoten verdronken ze in molen ‘De Roos’. Die verhalen zijn uiteindelijk opgetekend. En naverteld. Nee, niet direct nadat het gebeurd was. Toen was het leed veel te groot. Zij, die nog over waren probeerden te overleven in een verwoeste wereld, in shock om alles wat verloren en kapot was gegaan. Waarbij het verlies van spullen en bezittingen geheel in het niet viel bij het verlies van zo veel geliefden.

Pas héél veel later is men vragen gaan stellen. Heel voorzichtig. Naar de persoonlijke belevenissen van hen, die de verwoesting hadden overleefd. En zo’n zestig jaar later pas deelden enkele van hen, die altijd gezwegen hadden, hun herinneringen schoorvoetend met de mensen van nu, zodat ‘het’ niet vergeten zou worden.

Ze spraken over waarschuwingspamfletten die verspreid werden, waarop vermeld stond dat men moest vluchten omdat de dijk gebombardeerd zou worden door de geallieerden. Over de onzekerheid, de angst, de vraag waarheen men vluchten kon. Dat zevenenveertig mensen dachten veilig te zijn in de kelder van de molen, totdat die door een bom getroffen werd en instortte. Waarna vervolgens de dijk gebombardeerd werd en ze als ratten in de val zaten opgesloten, in die ingestorte, donkere koude molen.. Eén voor één verdronken ze door het binnenstromende water. Ontsnappen was niet mogelijk. Slechts drie mensen overleefden deze hel.

Tine, Simon en hun kinderen overleefden niet. Net als Tines zuster Maatje, die diezelfde dag omkwam tijdens de bombardementen op het dorp, samen met haar kindje van nog geen jaar.

Tines familie is deze verliezen nooit te boven gekomen. Ze rouwden de rest van hun leven, in stilte.
Tines aanwezigheid verdween als een geest naar de achtergrond, maakte geen deel meer uit van de familieverhalen. Alleen de naam ‘Sentina’ bleef binnen haar familie voortbestaan; een stille getuige van een vrouw die vervaagde in de mist van de tijd.

Als eerbetoon aan de vrouwen die omkwamen tijdens de bevrijding van Walcheren zijn drie blokken naar hen genoemd: Sentine, Tine en Martina.

Blok Sentina

Blok Tine

Blok Martina



Op 1 november herdenken wij de bevrijding van Walcheren in 1944 
en de vele, vele militaire- en burgerlevens die onze vrijheid toen heeft gekost.

donderdag 25 oktober 2018

De labedissen van Lena Bliek


Het meisje dat zo opgewekt op deze ansichtkaart staat afgebeeld heet Lena Bliek. Haar naam staat keurig op de achterkant vermeld. Lena, boerendochter uit Nieuwland (Walcheren) draagt op deze afbeelding, zo is terug te lezen, de kleurrijke kleding van haar grootmoeder. Enige jaren geleden al kregen we deze kaart in handen. Het verwonderde ons dat dit jonge meisje was afgebeeld in een kleurrijk kostuum, zoals dat rond 1800 op Walcheren werd gedragen, lang voor de tijd van de fotografie.


De foto van Lena blijkt gemaakt te zijn in 1894, ruim tachtig jaar nadat de kleding die ze draagt in de mode was. Lena is op het moment dat de foto gemaakt wordt nog maar vijftien jaar oud. Onbevangen kijkt ze de camera in van fotograaf C.W. Bauer te Middelburg. Het schitterende kostuum dat ze draagt, al decennia lang door haar familie gekoesterd en zelden of nooit uit het kabinet gehaald, past haar precies.

Het zal ergens in het voorjaar van 1884 geweest zijn dat Lena, samen met nog vijfendertig anderen van goeden huize, wordt gevraagd om die zomer in de lokale klederdracht te worden voorgesteld aan koningin Emma en prinses Wilhelmina, die een bezoek aan Middelburg zullen brengen. Ter ere van deze heugelijke dag krijgen Emma en Wilhelmina bovendien een album aangeboden met een complete serie foto-afdrukken van alle zesendertig deelnemers:

'Zeeuwsche kleederdrachten, herinneringen aan het bezoek van Hare Majesteit de Koningin en Hare Majesteit de Koningin-regentes aan het eiland Walcheren 21 augustus 1894'.


Van alle deelnemers worden ook afzonderlijke foto’s gemaakt. Hierdoor kunnen wij nu precies zien hoe men zich op zijn paasbest vertoonde aan het eind van de negentiende eeuw, en hoe kleding en sieraden in die tijd gedragen werden. Maar wat vooral uniek is, is dat Lena kleding draagt die nog veel ouder is, namelijk uit het eind van de achttiende eeuw, een tijd waar geen fotomateriaal van bestaat.

We zijn benieuwd naar de herkomst van dit kostuum: van wie zou deze kleding oorspronkelijk geweest zijn? Met behulp van Zeeuwen Gezocht duiken we in de stamboom van Lena Bliek. Als snel vinden we dat Lena’s moeder, Janna Verhulst (1850-?) en haar voorouders uit Wissekerke (Noord-Beveland) afkomstig zijn. In 1871 trouwt Janna Verhulst met Anthonis Bliek (1847-?) van Nieuwland. Omdat Lena een Nieuwlands kostuum draagt zoeken we verder in de stamlijn van haar vader Anthonis.

Dan ontdekken we iets bijzonders. Zowel Anthonis’ grootmoeder van vaders kant, als zijn grootmoeder van moeders kant komen uit hetzelfde gezin; zij waren zusters! Anthonis’ ouders zijn Adriaan Bliek (1800-1875) – landbouwer en burgemeester van Nieuwland - en Maatje Bak (1803-1894), die dienstmeid was voordat ze trouwde en uiteindelijk achttien kinderen op de wereld zette.
Adriaan Blieks moeder is Catharina Adriaanse de Kraker (1772-1832) en de moeder van Maatje Bak Jacoba Adriaanse de Kraker (1769-?). Het lijkt erop dat we de bron van het kostuum gevonden hebben. De gezusters Catharina en Jacoba zijn van goede komaf: hun vader Adriaan de Kraker (1738-1808) was naast landbouwer ook Schout van Nieuwland, en zij waren zijn enige twee kinderen.

Om precies te kunnen bepalen aan wie het oorspronkelijke kostuum behoord zou kunnen hebben gaan we rekenen. Als de kleding gedateerd wordt rond ca 1790, dan moet Lena’s grootmoeder Maatje Bak nog geboren worden (zij is van 1803). Van haar kan de kleding dus niet zijn geweest. Overgrootmoeder Catharina de Kraker is in 1790 achttien jaar oud, haar zuster Jacoba de Kraker eenentwintig. Het lijkt er op dat de kleding dus afkomstig is van één van de twee gezusters de Kraker. Lena draagt op de ansichtkaart dus niet de kleding van haar grootmoeder, zoals verklaard wordt, maar van één van haar overgrootmoeders. Betovergrootvader Adriaan de Kraker was, zoals gezegd,naast landbouwer ook Schout van Nieuwland. Hij moet zeker een belangrijk man geweest zijn, wat een verklaring kan geven voor het gebruik van de rijke stoffen en dure sieraden. Ook is de kleding opvallend smal van maat. Dit kan een aanwijzing zijn dat de kleding in de periode 1790-1800 gedragen is door een jonge vrouw.

Wij zijn niet alleen benieuwd naar de herkomst van het kostuum van Lena Bliek. Ook de labedissen die zij draagt trekken logischerwijze onze aandacht. 



Tijdens onderzoek naar Zeeuws breiwerk in het depot van het Zeeuws Museum kunnen we tot onze grote vreugde de originele labedissen in het echt bewonderen. Met toestemming van het Zeeuws Museum mogen wij in deze blogpost bovenstaande foto’s met jullie delen. Op de foto’s is haast niet te zien hoe fijn, en hoe prachtig ze in werkelijkheid zijn!

Vanwege haar voorliefde voor de oude Walcherse streekdrachten deed ook Sylvia van Dam Merret uit Veere een aantal jaar geleden onderzoek naar het kostuum van Lena Bliek, en dan met name naar het stiklief en de labedissen. Ook Sylvia liet zich inspireren door de prachtige zijden labedissen en breide met de hand gelijkende reproducties. De wol is wat dikker en handmatig breien geeft wat grover effect; desondanks zijn het schitterende replica’s geworden!



Stichting Het Walchers Costuum gebruikt de reproducties die Sylvia breide tijdens klederdrachtshows voor publiek. Ze vallen áltijd op, en er wordt áltijd gevraagd of er ook een patroon van bestaat. Sylvia heeft indertijd al breiend, ‘op zicht’, dit paar gelijkende exemplaren nagemaakt: een breipatroon bestond, en bestaat er niet van.


Wellicht dat wij ons in de toekomst ooit nog eens zullen wagen aan het ontwikkelen van een breipatroon van deze labedissen. De originele exemplaren zijn machinaal gebreid, en daardoor is haast niet mogelijk om ze in dezelfde naalddikte met de hand na te breien. Het uitwerken van de reproducties van Sylvia is wel een optie, maar dan een zeer intensieve en tijdrovende.

Gelukkig hebben we ook góed nieuws te melden: het ajourmotief van de labedisssen van de (over-)grootmoeders van Lena Bliek hebben wij verwerkt in twee blokken van Het Beddengoed van Tante Zoet: een welverdiend eerbetoon aan uniek Zeeuws breiwerk uit lang vervlogen tijden.



woensdag 24 oktober 2018

De patronen van de tweede baan zijn beschikbaar


Deel 3 van het Beddengoed van Tante Zoet is beschikbaar! Hierin vindt u de patronen van de tweede baan.

Iedereen die het BOMbonnement via de webshop heeft aangeschaft kan deel 3 zelf downloaden uit zijn of haar persoonlijke account.

We herhalen het nog maar eens:

Als je het Meebrei Abonnement DIGITAAL GEKOCHT EN BETAALD HEBT, ontvang je GEEN patroondelen via de mail!!

Alleen als je het BOMbonnement CONTANT bij ons betaald hebt op beurzen en markten ontvang je het derde deel via de mail. Kijk daarbij vooral ook even in de spambox: we horen dat onze zendingen soms in de spam belanden.

We wensen iedereen veel plezier met het breien van de tweede baan!


Foto: Vera de Groote

woensdag 3 oktober 2018

Het breien is begonnen!


Deel 2 van Het Beddengoed van Tante Zoet is beschikbaar! 

Jawel.. nadat we eerst even hebben aangekeken of het hele digitale abonnement-systeem wel naar behoren werkt kunnen we nu meedelen dat we zijn begonnen!!

Iedereen die het BOMbonnement digitaal aangeschaft heeft (dus via onze webshop) kan de eerste twee delen zelf downloaden via het account dat men aangemaakt heeft tijdens het bestelproces.

Dus nogmaals voor de duidelijkheid: als je het Meebrei abonnenement digitaal gekocht en betaald hebt ontvang je van ons GEEN PATRONEN VIA DE MAIL!!
(Alleen mensen die contact betaald hebben - op diverse beurzen en markten, omdat toen onze webshop nog niet klaar was - ontvangen de patroondelen per mail!)

We betreuren het zeer dat dit niet voor iedereen even duidelijk is.

Er komen ook vragen binnen over hoe de patroondelen te downloaden. Dit gaat als volgt in zijn werk: 
  1. Ga naar de website van Stichting Zeeuwse Visserstruien: www.visserstruien.eu
  2. Log in door rechtsboven in de blauwe balk op de knop 'persoonlijk account' te klikken.
  3. Vul daar het door u gebruikte e-mailadres en uw zelfgekozen wachtwoord in. LET OP!! Het systeem is hoofdlettergevoelig. Dat moet vanwege de beveiliging.
  4. Na het inloggen vindt u onder dezelfde knop 'mijn abonnement' de eerste twee delen van het door u bestelde abonnement. 

Afbeelding: Elske Boompies

Veel succes en vooral veel breiplezier!