dinsdag 27 oktober 2020

Facebook.. je houdt er van, of je haat het 😉

Jaja, we weten het, niet iedereen is even gecharmeerd van het medium Facebook.. Er valt altijd veel over Facebook te ‘zeggen’, en nog meer van te ‘vinden’.

Al enige jaren heeft Stichting Zeeuwse Visserstruien (waaronder ook ‘Het Geriefgoed van Tante Zoet’ valt) heeft een eigen Facebook groep. Deze groep is oorspronkelijk opgezet om breiers en breisters van De Zeeuwse Deken en Het Beddengoed met elkaar in contact te laten komen, en om tips, ervaringen en vragen met elkaar te delen. En om natuurlijk het eindresultaat te kunnen laten zien van jóuw eigen gebreide deken of sprei!

Onlangs hebben we onze Facebook groep vernieuwd. Omdat veel breisters inmiddels (een heel end) klaar zijn met hun dekens willen we in deze groep nu ook wat meer over de rest van ons project gaan delen. De naam van de groep is aangepast naar 'Tante Zoet en de Zeeuwse visserstruien', en ook de informatie tekst en banner zijn aangepast. Deze groep is nu voor iedereen die belangstelling heeft voor de voortgang van 'Het Geriefgoed van Tante Zoet' of onze zoektocht naar Zeeuwse visserstruien.


Natuurlijk kun je in deze groep je vragen over de patronen en foto's van Het Geriefgoed en de Zeeuwse Deken met elkaar blijven delen, graag zelfs! Vanaf nu vind je in de vernieuwde groep ook bijvoorbeeld korte nieuwtjes en foto's van onze activiteiten. Denk dan aan kleine berichtjes waar we mee bezig zijn, en waar we geen hele blogpost voor nodig hebben.

N.B. Onze groep is een besloten groep. Dat betekent dat je eerst door Johanna of Stefanie toegevoegd moet worden, en dit betekent ook dat niet iédereen zo maar jouw berichtje of reactie kan zien. We denken dat dit een relatief ‘veilige’ manier is om digitaal met elkaar in contact te kunnen komen. Door te kiezen voor een besloten groep hopen we ook te voorkomen dat iedereen allerlei dingen kan posten die niet relevant, of wellicht onwenselijk zijn. En ja, we zijn best streng. Er mogen in onze groep een aantal dingen niet. Zo mogen er geen patronen of motieven gedeeld worden, onaardige reacties worden verwijderd, en ook letten we er bijvoorbeeld op of er geen foto’s gedeeld worden van andere dingen, zoals bijvoorbeeld leuke huisdieren en kinderen en zo… En.. merken we dat iemand zich hier niet aan houdt? Dan wordt hij of zij direct verwijderd.

maandag 19 oktober 2020

Labedissen Prina

Het zat al er al een poosje aan te komen: een nieuw patroon! En nu is het dan eindelijk zo ver: het patroon van de gehaakte Labedissen Prina is helemaal af en te koop in onze webwinkel!

Op oud fotomateriaal zien we regelmatig zwarte, wollen labedissen voorbij komen. Op die foto’s lijken de verschillende paren vaak erg op elkaar, het is dan ook onmogelijk om van de afbeeldingen patronen te ontcijferen.

Gelukkig lukte het ons om een paar originele labedissen in handen te krijgen, we vonden ze tijdens de klederdrachtverkoop van Het Polderhuis in Westkapelle. Helaas is niet bekend waar dit paar precies vandaan komt, wie ze maakte, of wie ze gedragen heeft. Ze zijn in ieder geval afkomstig van het eiland Walcheren, daarover bestaat geen twijfel.

Zwarte labedissen zijn in Zeeland al heel lang uit het straatbeeld verdwenen. We vinden ze op foto’s vanaf ca. 1870 tot rond WOII, maar in de jaren veertig/vijftig werden ze als ouderwets bestempeld.

Vrouwen droegen deze labedissen tijdens de koude maanden buiten; als er het land of schor gewerkt moest worden; als ze op pad gingen; maar ook tijdens de rouw.

Labedissen Prina hebben een subtiel gehaakt zigzagmotiefje. In eerste instantie lijkt dat motiefje heel simpel, maar bij het nahaken merkten we dat er een paar onverwachte instinkertjes in zitten. We zien dit type motiefjes bij meer zwarte labedissen, het leuke is dat ze nét steeds een beetje anders zijn.

Kenmerkend voor de Walcherse labedissen is het fijn gebreide brede boord. Dat boord had natuurlijk een duidelijk doel: kou en nattigheid tegenhouden. Wij kunnen ons voorstellen dat je deze labedissen ook leuk naar deze tijd kunt halen door zowel het boord, als het gehaakte armdeel wat korter te maken.

Samen met Anneke maakten we een aantal leuke foto’s van het originele, zwarte paar. Anneke draagt hier het werkgoed wat op Walcheren gedragen werd: een blauw werkschort, een gebreid werkvestje, geen mutsespelden in de muts en ook draagt ze geen strikken aan haar krullen.




Om te laten zien hoe mooi ze zijn in een moderne kleur haakte Riet Andreas voor ons een paar in zacht roze: dit geeft meteen een heel ander beeld! Dit paar is heerlijk om te dragen en ziet er prachtig uit!

En dan de naam ‘Prina’. Op Walcheren zijn er nog altijd een aantal vrouwen die de oude naam Prina dragen. Volgens het Meertens Instituut is de naam Prina een afgeleide van de Franse naam Périne en werd dat Perijntje, Peerken, Pieryne, Parina en dus ook uiteindelijk ook Prina. We vinden het leuk om deze bijzondere naam, die in Zeeland nog steeds gedragen wordt, bij gebrek aan de naam van de maakster voor dit patroon te gebruiken. (En ja, Prina is ook een dorpje in Kreta, en de naam van motorfietsen en scooters 😉)

Je kunt het patroon Labedissen Prina HIER bestellen

De twee prachtige oude foto’s mogen wij plaatsen met toestemming van de Historische Vereniging Arnemuiden.

Met dank aan de hulptroepen Riet, Anneke en Linda!


donderdag 15 oktober 2020

In het zonnetje

We zeiden het al vaker: zonder de geweldige hulp van heel veel mensen die ons belangeloos, en vanuit grote liefde voor de Zeeuwse streekdrachten op állerlei manieren helpen, zouden wij dit project nooit kunnen doen. Een van die mensen is Koos, we zetten haar vandaag haar graag in het zonnetje!

Koos is al jaren vrijwilligster bij Het Polderhuis in Westkapelle. Het Polderhuis organiseert vele activiteiten, waarvan de klederdrachtverkoop er een is. Omdat Koos nauw betrokken is bij de inname en verkoop van de klederdracht let zij speciaal voor ons op, als er weer zakken met oud goed binnenkomen. Inmiddels weet zij precies wat wij zoeken voor Het Geriefgoed van Tante Zoet!

Af en toe krijgen we een berichtje van Koos: “Er is weer een gebreid avonddoekje binnengekomen. Hebben je belangstelling?” Of: “Er zitten labedissen bij… wil je komen kijken?” Jullie snappen wel dat wij super blij met haar zijn. Dankzij Koos hebben wij inmiddels enkele bijzondere stukken in ons bezit gekregen.

Daarom: Koos, bij deze onze hartelijke dank voor je hulp, we zijn er hartstikke blij mee!

donderdag 10 september 2020

Nazomer en een vreemd begin

Zooo… daar zijn we weer! Na een welverdiende zomer zijn we inmiddels in september aanbeland, tijd om weer aan de slag te gaan met ‘Tante Zoet’ en ‘de Zeeuwse visserstruien’. Hopelijk heeft iedereen een gezonde, fijne en creatieve zomer gehad; aan het weer heeft het zeker niet gelegen!

Normaliter is deze periode de tijd waar wij, Anja, Stefanie en Jeanet, gaan brainstormen voor het komende seizoen: welke leuke handwerkactiviteiten willen wij gaan organiseren, bij welke markten en beurzen willen we ons aansluiten, en wat gaan we nog meer voor leuke dingen bedenken om in contact te komen met onze lezers en breiers…

Helaas is het corona-virus nog steeds onder ons, en we vrezen dat dit nog lange tijd zo zal blijven. We hadden er dus eigenlijk niet eens zo heel veel tijd voor nodig om te beslissen dat wij in ieder geval tot de zomer van 2021 geen lezingen en presentaties gaan houden, niet op markten en beurzen gaan staan en geen handwerkdagen gaan organiseren. Heel erg jammer natuurlijk, maar de gezondheid van een ieder staat bovenaan!

Dit betekent natuurlijk niet, dat we níks meer gaan doen. Wij blijven doorgaan met onze zoektocht naar brei- en haakwerk uit de Zeeuwse streekdrachten en visserstruien, en wij blijven onderzoek doen naar de achtergronden en oorsprong van de gebreide en gehaakte kledingstukken die we ontdekken. We gaan door met het ontwikkelen van patronen van deze stukken en we proberen zoveel mogelijk digitaal in contact te komen met de mensen die ons verder kunnen helpen met achtergrondinformatie en interessante verhalen.

Het zal allemaal wat anders gaan dan we gewend zijn. We zullen ons nog meer moeten verdiepen in de digitale mogelijkheden om in gesprek te gaan met mensen. Geen bezoeken meer bij mensen thuis, en oh.. wat zullen we dat missen! Want juist tijdens die gesprekken in de thuissituatie komen vaak de meest mooie juweeltjes en verhalen boven water!

Omdat we niet meer actief op pad gaan doen we hierbij meteen een eerste digitale OPROEP: wil iedereen die oude foto’s bezit van familie in Zeeuwse dracht deze eens nauwlettend doorkijken? Wij zoeken namelijk vrouwen die gebreid goed dragen, zoals gebreide jakken en werkvestjes. Vaak werden deze gedragen tijdens de dagelijkse werkzaamheden thuis of op het land. We zien ze zelden of nooit op foto, want voor de foto verkleedden vrouwen zich graag op z’n prontst. Dus: wie helpt mee zoeken? Er moeten toch ergens afbeeldingen zijn van vrouwen die dit aan hebben?

Alvast bedankt voor jullie hulp!!!

Als voorbeeld deze foto, van die we van internet plukten. Helaas is ons de fotograaf en bron onbekend, anders hadden we die hier graag vermeld.

We zullen regelmatig van ons laten horen, al is dat misschien wat minder frequent dan jullie van ons gewend zijn. Hou onze blogs en de Facebookgroep in de gaten voor de voortgang van ons project, verhalen en nieuwtjes.

vrijdag 26 juni 2020

VAKANTIETIJD!!


Lieve lezers, wij gaan er een poosje tussenuit! 

De zomervakantie staat voor de deur en Anja en Stefanie zetten hun activiteiten tot eind augustus stil. Verre vakanties zitten er dit jaar niet in, maar we nemen lekker even time-out en gaan genieten van vrije zomermaanden in ons mooie Zeeland! 

De winkel van Jeanet in Arnemuiden blijft gewoon open. Wil je haar winkel bezoeken, kijk dan altijd de actuele openingstijden na op haar blog Blij dat ik Brei! Want wees nou eerlijk: wat is leuker dan een vakantie in Zeeland te combineren met een bezoekje aan de winkel van Jeanet 😉!!

WIJ WENSEN IEDEREEN EEN COVID-VRIJE, GEZONDE, GEZELLIGE, ZONNIGE, ONTSPANNEN EN VOORAL CREATIEVE ZOMER TOE!!



donderdag 18 juni 2020

Het vervolg naar de zoektocht van labedissen Mijntje


De afgelopen tijd vervolgden we onze zoektocht naar de herkomst van labedissen ‘Mijntje’: de labedissen waar Anja een modern patroon van maakte, en die zo prominent in het blad Landleven kwamen te staan.

Tot onze blijdschap blijkt er in het ZM tóch meer informatie opgeslagen te zijn over dit specifieke paar dan we in eeste instantie te horen krijgen. We ontvangen de volgende gegevens: de labedissen zijn aan het ZM geschonken door M. Trimpe Burger uit Kloetinge. Of de labedissen ook door de schenker zelf gedragen zijn is niet duidelijk. We houden het er voorlopig maar op dat ze ‘uit de familie’ kwamen. Verder wordt nog vermeld dat de labedissen zijn gedragen bij de protestantse dracht en dat ze stammen uit de periode 1875-1900.

Prentenbriefkaart ca 1900 door M. de Waard, Beeldbank Zeeland, recordnr 9462

De familienaam Trimpe Burger is geen veel voorkomende Zeeuwse naam, dus nemen we contact op met Henk Trimpe Burger, een kennis van ons, van wie we weten dat zijn familie ook uit Kloetinge afkomstig is. Ondertussen pluizen we alvast de stamboom van deze familie uit. Gaan jullie met ons mee terug in de tijd?

In 1853 trouwt de 30-jarige Marinus Burger, smit te Kloetinge, met de 19-jarige Adriana Catharina Trimpe uit ‘s Gravenpolder. Zij krijgen vijf kinderen, waarvan slechts zoon Jan Adriaan uit 1858 in leven blijft. Als Jan Adriaan negentien jaar oud is gebeurt er iets bijzonders. Omdat de familienaam Trimpe dreigt uit te sterven vraagt Marinus Burger toestemming om zijn zoon tevens de achternaam Trimpe te geven. Bij Koninklijk Besluit van 21 januari 1877 wordt deze toestemming verleend. Vanaf die datum heet Jan Adriaan Burger officieel Jan Adriaan Trimpe Burger. Ook zijn jong overleden broertje Bastiaan krijgt deze naam postuum toegewezen.

Burgemeester Jan Trimpe en zijn kleinzoon Jan Adriaan Trimpe Burger ca 1870 
Foto: Beeldbank Zeeland, recordnr. 129321

Dit betekent dat iedereen met achternaam Trimpe Burger terug te voeren is naar deze desbetreffende Jan Adriaan. We volgen dus zijn ‘lijn’.

Omdat de labedissen stammen uit de periode 1875-1900 gaan we gericht zoeken naar vrouwen die in deze periode volwassen zijn, en die deze labedissen ofwel gebreid ofwel gedragen kunnen hebben. We vinden drie opties: de labedissen kunnen afkomstig zijn van de moeder van Jan Adriaan (Adriana Catharina Trimpe), van zijn vrouw Maatje Minnaar, of van zijn schoonmoeder Catharina de Witte. Geen van de kinderen van Jan Adriaan en zijn vrouw Maatje zullen de Zuid-Bevelandse dracht dragen, dus verder zoeken in deze lijnen is niet zinvol.

Ansichtkaart Kloetinge ca 1920, door J Schaeffer, Beeldbank Zeeland, recordnr. 9535

De eerste mogelijkheid is dus dat de labedissen afkomstig zijn van de moeder van Jan Adriaan, Adriana Catharina Trimpe. In de periode 1875-1900 is Adriana tussen de 46 en 71 jaar oud. Het zou heel goed kunnen dat zij de maakster is van de labedissen en dat ze binnen de familie bewaard zijn gebleven. Adriana overlijdt in 1901 op 72-jarige leeftijd. Zij draagt haar hele leven lang de prachtige protestantse klederdracht uit Zuid-Beveland. Wellicht zijn de labedissen na haar overlijden, samen met haar andere kleding, door haar kinderen geschonken aan het museum.

De tweede optie is dat ze van de vrouw van Jan Adriaan geweest zijn. In 1890 trouwt hij met de 19-jarige Maatje Minnaar uit Hoedekenskerke. Ook Maatje draagt de protestantse dracht. Zij krijgen samen zes kinderen, waarvan drie zonen in leven blijven. In de periode 1875-1900 is Maatje tussen de 4 en 29 jaar oud. Omdat Maatje en Jan Adriaan geen dochters hebben is het goed mogelijk dat hun zonen de klederdracht van hun moeder na haar overlijden aan het museum hebben gedoneerd.

Voor de derde optie kijken we naar de familie van Maatje. Het kan namelijk ook nog best zo zijn dat de labedissen afkomstig zijn van Maatjes moeder, Catharina de Witte uit 1837. Wellicht krijgt Maatje ze mee van huis, of erft zij ze van haar moeder, nadat deze in 1920 overlijdt. In de periode 1875-1900 is Catharina tussen de 38 en 63 jaar oud.

Het enige wat onze zoektocht nu verder kan helpen is direct contact met een familielid die nog veel van de familie Trimpe Burger weet en die ook nog familiefoto's bezit. 
En dan… dan gooit de corona lockdown roet in het eten!

Voorlopig wachten we daarom geduldig op een mogelijkheid om bij deze mevrouw op bezoek te kunnen gaan, hoe nieuwsgierig wij inmiddels ook zijn! Sommige dingen kunnen gewoonweg niet digitaal.. Wordt daarom wederom vervolgd!!



donderdag 28 mei 2020

guusje

Vorige week blogde Jeanet op 'Blij dat ik brei' over de babydeken 'Vô 't guusje (van Neeltje)'.Voor de niet-Zeeuwen: (de) 'guus' met een kleine letter ís meervoud en het zíjn kinderen, een 'guusje' is een kindje. (En Guus met een hoofdletter is een (jongens)naam.)



Een dekentje voor een guusje fotograferen mét een guusje, wat hadden we een pret in het bos. Dat guusje werkte voorbeeldig mee. Als je besluit om kleine kinderen te gaan fotograferen is het maar afwachten wat er gaat gebeuren. Je kunt allerlei scenario's verzinnen, het gaat altijd anders dan welk scenario je ook hebt bedacht.



Zo hebben we jaren geleden in Veere met de Zeeuwse visserstruien en een professionele fotograaf een fotosessie gehad. Het kindje op de foto wilde best dat truitje aan, maar verder... Een ijsje moest uitkomst brengen - nou, dat had je gedacht.


En weten jullie hoe hard zo'n ijsje smelt als het 30 C is? Zowel de fotograaf als de mensen die langs liepen waren geschokt. Gelukkig kunnen al onze truien in de was.


Daarom hadden we deze keer géén scenario, alleen een bolderkarretje en een grote mand van bananenblad. En dan natuurlijk dat vrolijke, gele breiwerk.



Nou, dat sloeg in bij ons model, ze was adembenemend en niet te stuiten. Ik denk dat we wel 200 foto's hebben gemaakt. Dat er van al die foto's uiteindelijk misschien 10 of 20 overblijven is niet erg.



En wat kregen we een leuke reacties op het model, maar wat waren er ook mensen vréselijk geschrokken en vréselijk blij dat het hún breiwerk niet was. Gelukkig leek de schade erger dan die was, een gebroken draad was het grootste drama. Verder moesten we ongeveer 50 meter merino uit de knoop halen en wat stukjes bos uit de bolletjes en van de deken.



Met het breiwerk zelf was helemaal niets aan de hand. Sterker nog: het babydekentje is inmiddels klaar en emigreert deze zomer (áls Corona het toelaat) naar Noorwegen. Voor een Noors 'guusje'.

Ook een dekentje breien voor een guusje? Het patroon vind je hier en een breipakket (je betaalt alleen het garen, het patroon is dan gratis) vind je hier. (Er zijn heel veel kleuren mogelijk, de gele kleur staat er bijvoorbeeld niet bij maar kan wel worden besteld - mail naar Jeanet.)

(De zwaluwen zijn privébezit en niet te koop)