Met of zonder vlêêken - haakmutsen van Schouwen

Zoals beloofd komen we terug op ons bezoek aan Dingeman en Ria in Zierikzee. Weten jullie het nog? Naar aanleiding van het artikel in de Wereldbode over de teruggevonden visserstrui van Zierikzee ontvingen we nóg een telefoontje, afkomstig van Ria. Ze vertelde ons dat ze het krantenartikel had gelezen, en dat ze nog wat oude haakmutsjes hadden liggen, afkomstig uit de familie van Dingeman, We zijn van harte welkom om ze op te komen halen.

Wat aardig, natúúrlijk vinden we dat hartstikke leuk! Dus spreken Anja en Stefanie op een grijze en regenachtige middag bij het echtpaar af in een buitenwijk van Zierikzee. We worden hartelijk verwelkomd en mogen plaats nemen in de woonkamer. Ria en Dingeman zitten beiden op hun praatstoel, en vertellen enthousiast over hun passie voor de Zeeuwse streekdrachten. Jarenlang hebben ze als vrijwilligers meegedaan met Streekdrachtvereniging 'De Arke' en we krijgen leuke foto’s te zien van het echtpaar in dracht. Beiden zijn geboren en getogen op Schouwen - Ria komt uit Zierikzee en Dingeman uit Haamstede - en daar ligt dan ook hun voorliefde wat betreft de klederdrachten. Bovendien zijn beiden verwoede verzamelaars. Dingeman heeft een zeer uitgebreide pennenverzameling (lees: een slaapkamer vól!) en Ria verzamelt van alles aan klein spul dat met de streekdrachten te maken heeft. Aan onderwerpen voor een levendig gesprek dus geen gebrek!

E-boek: Truien bij de Vleet en een weggevertje

Vorige week hebben we vrijwel geruisloos een volgende stap gezet in onze ontdekkingsreis rondom visserstruien.

In juni 2015 kwam de eerste druk uit van het boek 'Truien bij de Vleet - Zeeuwse visserstruien in verhalen en patronen'. Dit boek zette onze wereld op zijn kop en er waren veel lezeressen en lezers die met het boek onder hun arm op ontdekkingsreis gingen langs de visserstruien en door Zeeland.

Truien bij de vleet is namelijk niet alleen een boek met breipatronen van visserstruien, we verhalen ook over het leven 'van toen' voor de vissermannen, vissersvrouwen en hun gezinnen. Bovendien maakt het boek een rondreis door de provincie Zeeland en zijn alle plaatsen die in het boek worden genoemd nog steeds te bezoeken.
Het is dus een lees-, reis- én handwerkboek ineen.

Het jak van Jo

Vanmorgen vroeg (zeg maar dat ik kwart voor zes vroeg vind) schoot ik ineens recht overeind in bed. Wáár was het gebreide jak van Jo gebleven? Het had al die tijd netjes aan de deurkruk van m'n werkkamer gehangen, op de vaste plek waar ik altijd tasjes hang die terug moeten naar de rechtmatige eigenaar..

Ik kreeg meteen allerlei vreselijke visioenen! Zou ik dat tasje per ongeluk bij de tasjes hebben gedaan voor de tweedehands winkel? Want ik wist het zeker: het hing niet meer aan die deurkruk! Ik schoot in lichtelijke paniek m'n bed uit, het zweet brak me uit! Jee.. wat een schrik.. Ik zag mezelf al vol schuld bij Jo aan de deur staan: "Sorry Jo, ik ben per ongeluk het jak van je moeder kwijt geraakt!! Echt, het spijt me zo vreselijk, ik denk dat het per ongeluk bij de tasjes voor de kringloop terecht is gekomen!"

Kerstreces

Wij gaan er even tussenuit, tijd voor Kerstvakantie!

Anja, Jeanet en Stefanie wensen iedereen heel mooie kerstdagen toe en 

een gezond, creatief en uitdagend 2020!

Marijke

Meisjes, meisjes...wat gebeurt er de laatste weken enorm veel. We kunnen het bijna niet bijbenen, laat staan bijschrijven.
Zo togen Stefanie en Anja gisteren opnieuw naar Zierikzee. Het artikel in de Wereldregio werd gelezen door Ria en Dingeman Priemis en zij hadden iets voor ons. We hebben het gisteren bij hen mogen ophalen. Het hele verhaal kunnen jullie binnenkort op dit blog lezen.

Een ander verhaal plaatsten we in februari, over het avonddoekje wat op één middag twee keer boven water kwam. Er volgde een zoektocht naar de maakster van het patroon. Helaas, we hebben de dame (het was ongetwijfeld een dame - denken we ;-) die het patroon maakte niet kunnen vinden.

Inmiddels zijn we 9 (!) maanden verder en kunnen we jullie laten weten: het patroon Marijke is gereed en staat in de webwinkel. Afhankelijk van het gebruikte garen (en de erbij behorende breinaalden) wordt het formaat zoals dat van een avonddoekje of van een omslagdoek.
De gehaakte rand die aan het origineel zat hebben we er niet aangehaakt, maar staat wel in het patroon.

Christien, dank je wel voor het inbrengen van het avonddoekje en het bijzondere verhaal. Ook benieuwd? Het staat in de webshop. Net als bij alle andere patronen gebruiken we de inkomsten van het patroon voor verder onderzoek.

Ook bij dit patroon geldt: als je het garen aanschaft bij Atelier Jaffari in Arnemuiden of via de webwinkel Blij dat ik brei krijg je het patroon gratis van Jeanet.

Dit patroon is waarschijnlijk het laatste patroon wat uitkomt in dit jaar; 2019. We hebben nog wat op de naalden staan (zowel breien als haken), maar dat gaat misschien nog wel eventjes duren.

Trucfoto's

Hebben jullie jezelf wel eens afgevraagd hoe oud het 'trucen' van foto's is?
Wij kunnen ons herinneren dat bepaalde regimes leden van politieke partijen en regeringen die uit genade vielen uit foto's wegpoetsten. Dat was toch al zeker 30 jaar geleden zo.
Het werkwoord 'photoshoppen' bestaat ook al enige tijd. En toch is het 'trucen' van foto's veel ouder dan wij tot nu toe hebben gedacht.

Waarom is dit nu zo'n prangende vraag voor ons? Laten we bij het begin beginnen.

Begin dit jaar krijgen we van Dien Berrevoets een collectie kaarten met een omslag. De collectie kennen we goed, ze is gemaakt naar aanleiding van een bezoek van de jonge Koningin Wilhelmina aan Zeeland. We hebben er eerder al een afbeelding van gebruikt, die van Lena Bliek. Deze afbeelding is in ons bezit als 'losse' prent.

Het eerste wat ons opvalt is dat juist díe foto er niet bij zit. We vragen dan ook na of het een complete set betreft. Die vraag wordt bevestigend beantwoord en ook het aantal namen genoemd op de omslag klopt met het aantal afbeeldingen die erbij zitten.

Op merote - dag 5